
นกเอยเคยอยู่กรง แม้มั่นคงยังหลงใหล
ป่ากว้างเย้ายวนใจ อยากออกไปไกลจากกรง
ถึงแม้จะรู้ว่า โชคชะตาอาจพาหลง
ไม่เหมือนเช่นอยู่กรง ต้องดำรงคงชีพเอง
บินไปได้ซักพัก แม้เหนื่อยนักต้องทำเก่ง
เพราะบินออกมาเอง ไม่รีบเร่งค่อยค่อยไป
ก็เมื่อบินมาแล้ว ต้องแน่แน่วแล้วตั้งใจ
ในป่านั้นกว้างใหญ่ มีอะไรให้ลองดู
เกาะพักที่ต้นไม้ ดูดูไปก็เย็นอยู่
ขอพักผ่อนลองดู เกาะเคียงคู่ตรองดูใจ
วันหน้ายังไม่รู้ นกยังอยู่อีกหรือไม่
เวลาพิสูจน์ใจ ใช่หรือไม่ได้รู้กัน.