นกเอยเคยอยู่กรง              แม้มั่นคงยังหลงใหล

ป่ากว้างเย้ายวนใจ                  อยากออกไปไกลจากกรง

     ถึงแม้จะรู้ว่า                     โชคชะตาอาจพาหลง

ไม่เหมือนเช่นอยู่กรง               ต้องดำรงคงชีพเอง

     บินไปได้ซักพัก                 แม้เหนื่อยนักต้องทำเก่ง

เพราะบินออกมาเอง                ไม่รีบเร่งค่อยค่อยไป

     ก็เมื่อบินมาแล้ว                  ต้องแน่แน่วแล้วตั้งใจ

ในป่านั้นกว้างใหญ่                   มีอะไรให้ลองดู

     เกาะพักที่ต้นไม้                  ดูดูไปก็เย็นอยู่

ขอพักผ่อนลองดู                     เกาะเคียงคู่ตรองดูใจ

     วันหน้ายังไม่รู้                    นกยังอยู่อีกหรือไม่

เวลาพิสูจน์ใจ                         ใช่หรือไม่ได้รู้กัน.