นกตัวน้อย บินพลาง อยู่กลางป่า                เฝ้าคิดหา ว่าอะไร คือเหตุผล

อิสระ ที่ต้องการ ของทุกคน                            หรือคงทน สู้กรงทอง ของปลอดภัย

บินไปใน ป่าใหญ่ และฟ้ากว้าง                        อ้างว้างบ้าง เพราะไม่รู้ อีกไกลไหม

มันก็เหมือน ชีวิต วกเวียนไป                           เดี๋ยวสุขใจ เดี๋ยวก็เศร้า เคล้าน้ำตา

หรือจะอยู่ ปลอดภัย กับกรงรัก                        เจ้าของปัก รักมั่น ถวิลหา

คอยดูแล ป้อนอาหาร ทุกเวลา                        ดูไปว่า ก็ไม่แย่ แน่เหมือนกัน

แต่อย่างว่า ใดใด ในโลกนี้                             หาไม่มี แน่แท้ แปรเปลี่ยนผัน

วันนี้รัก พรุ่งนี้ไม่ เอาไงกัน                             อยู่ที่ฉัน อยู่ที่เธอ อย่าเผลอใจ

นกคิดได้ ทำใจ วางความคิด                           ถูกหรือผิด ไม่ว่า เป็นอย่างไหน

แล้วแต่โชค ชะตา พาเป็นไป                           ปล่อยตามใจ พาจิต Let it be

            นกตัวน้อยหลงทางอยู่กลางป่า      เหลียวแลหาที่พักซักแห่งหน

เหมือนว่าเจอที่ไม่ใกล้ไม่ไกลจน               ขอแต่คนอย่ามาจับกลับกรงเป็น

บางคนเห็นเช่นนี้คิดว่านก                         คิดตลกอยากลำบากทั้งยากเข็ญ

หาอาหารทำอะไรก็ไม่เป็น                        ยังจะเล่นหลีกลี้หนีจากไป

จริงว่าอาจหลงบ้างในความคิด                   กับชีวิตนกน้อยกับโลกใหม่

แต่จริงจริงก็ไม่เห็นมีอะไร                        บินตามใจปรารถนาน่าจะดี

เพราะมันคือสัญชาตญาณนก                    บินโผผกทั่วฟ้าเที่ยวทุกที่

ชีวิตคืออิสระและเสรี                               ชั่วชีวีที่ป่านี้มีสุขเอย.