นกเอยเคยอยู่กรง              แม้มั่นคงยังหลงใหล

ป่ากว้างเย้ายวนใจ                  อยากออกไปไกลจากกรง

     ถึงแม้จะรู้ว่า                     โชคชะตาอาจพาหลง

ไม่เหมือนเช่นอยู่กรง               ต้องดำรงคงชีพเอง

     บินไปได้ซักพัก                 แม้เหนื่อยนักต้องทำเก่ง

เพราะบินออกมาเอง                ไม่รีบเร่งค่อยค่อยไป

     ก็เมื่อบินมาแล้ว                  ต้องแน่แน่วแล้วตั้งใจ

ในป่านั้นกว้างใหญ่                   มีอะไรให้ลองดู

     เกาะพักที่ต้นไม้                  ดูดูไปก็เย็นอยู่

ขอพักผ่อนลองดู                     เกาะเคียงคู่ตรองดูใจ

     วันหน้ายังไม่รู้                    นกยังอยู่อีกหรือไม่

เวลาพิสูจน์ใจ                         ใช่หรือไม่ได้รู้กัน.

                              มีนกน้อยตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในกรงทองสวยงาม มีคนเลี้ยงดูแลหาอาหารอย่างดีมาตลอด แต่ทว่ามันกลับไม่ได้ยินดีกับสภาพที่มันเป็นอยู่เลย  ในใจกลับครุ่นคิดถึงอิสรภาพจากกรงทองที่ขังชีวิตของมันไว้ทุกๆวัน....มันเฝ้าแต่ส่งเสียงร้อง เพราะอยากออกไปสู่โลกกว้างทั้งที่มันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเป็นอย่างไร

                             อยู่มาวันหนึ่ง ฟ้าฝนเป็นใจ กรงทองเปิดอ้าไว้ เจ้านกรีบบินหนีไปสู่โลกกว้างได้สำเร็จ

                             บ้านหลังใหม่ของมันได้เปลี่ยนมาเป็นโลกกว้างแล้ว  มีหลายสิ่งหลายอย่างที่น่าสนใจ หลายสิ่งหลายอย่างแปลกใหม่ที่ท้าทายและรอคอยอยู่   แต่ตอนนี้มันกำลังเผชิญปัญหาใหม่ คือ การหาอาหารกิน เพราะที่ผ่านมาเคยชินกับการมีคนอาหารให้ตลอด มันจึงคิดว่า " แย่แล้ว...ฉันไม่เคยหาอาหารกินเองเลยจะทำยังไงดี คงต้องอดตายแน่ๆ หรือว่า ฉันคิดผิด ได้อยู่ที่สุขสบายดีแล้วกลับไม่ชอบ ดันอยากได้อิสรภาพบ้าบอที่ไม่ได้ทำให้ฉันอิ่มท้องเลย...ว่าแล้วนกน้อยก็รีบบินกลับไปสู่ที่ๆมันเคยชินดังเดิม

                             แต่เมื่อเวลาผ่านไปไม่นาน นกน้อยก็เริ่มเบื่อและโหยหาโลกกว้างอีกครั้ง มันได้แต่คิดวนไปวนมา  เวลาล่วงเลยไปก็ไม่เคยพบคำตอบจริงๆว่าทำไมไม่มีความสุขกับชีวิตปัจจุบันเสียที 

                            แล้วคุณล่ะเคยเป็นอย่างเจ้านกน้อยบ้างหรือเปล่า?