หยดน้ำเพียงหนึ่งหยด                  ค่อยค่อยรดหยดที่เดิม

หยดน้อยค่อยค่อยเพิ่ม                เพียงแค่เริ่มหยดลงไป

หยดลงวันละนิด                         ให้ชีวิตพอชื่นใจ

น้ำซึมถึงภายใน                          หยดน้ำใสคล้ายน้ำเย็น

หยดน้ำหยดเบาเบา                      บนที่เก่าเฝ้ามองเห็น

ประจำหยดเช้าเย็น                       เหมือนดังเช่นเคยเป็นมา

นานวันน้ำหยดน้อย                      จึงค่อยค่อยเปลี่ยนไปหนา

กลายเป็นเช่นธารา                       หล่อเลี้ยงป่าน่าชื่นชม

ให้รักเหมือนหยดน้ำ                     ค่อยหยดตามความเหมาะสม

น้อยน้อยค่อยภิรมย์                     รอชื่นชมสมดังใจ

หยดรักเพียงเบาเบา                     แล้วค่อยเข้าแทรกซึมไป

หยดที่พื้นหัวใจ                           ค่อยหวั่นไหวไปด้วยกัน

หยดรักวันละน้อย                        แต่นานหน่อยดีกว่านั่น

รีบรักรีบเลิกกัน                           เป็นเช่นนั้นนั่นเศร้าใจ

เวลาอีกไกลนัก                           พิสูจน์รักพรุ่งนี้ไม่

ช้าช้าค่อยเป็นไป                         รอดูใจให้แน่นอน.    

     นกเอยเคยอยู่กรง              แม้มั่นคงยังหลงใหล

ป่ากว้างเย้ายวนใจ                  อยากออกไปไกลจากกรง

     ถึงแม้จะรู้ว่า                     โชคชะตาอาจพาหลง

ไม่เหมือนเช่นอยู่กรง               ต้องดำรงคงชีพเอง

     บินไปได้ซักพัก                 แม้เหนื่อยนักต้องทำเก่ง

เพราะบินออกมาเอง                ไม่รีบเร่งค่อยค่อยไป

     ก็เมื่อบินมาแล้ว                  ต้องแน่แน่วแล้วตั้งใจ

ในป่านั้นกว้างใหญ่                   มีอะไรให้ลองดู

     เกาะพักที่ต้นไม้                  ดูดูไปก็เย็นอยู่

ขอพักผ่อนลองดู                     เกาะเคียงคู่ตรองดูใจ

     วันหน้ายังไม่รู้                    นกยังอยู่อีกหรือไม่

เวลาพิสูจน์ใจ                         ใช่หรือไม่ได้รู้กัน.